Honda podejmuje próbę radykalnego zwrotu strategicznego, wracając do struktury korporacyjnej, którą porzuciła kilkadziesiąt lat temu. Uznając, że scentralizowany model rozwoju firmy nie pozwala jej dotrzymać kroku błyskawicznemu tempu chińskiego rynku samochodowego, firma ponownie tworzy niezależny dział badawczo-rozwojowy. Posunięcie to zasadniczo odzwierciedla udany model organizacyjny firmy z lat 60. XX wieku.
Luka innowacyjna w Chinach
Katalizatorem tej decyzji była miażdżąca prędkość chińskich konkurentów. Podczas gdy tradycyjni japońscy producenci samochodów zazwyczaj stosują długie i metodyczne cykle rozwoju, chińscy giganci, tacy jak BYD i Geely, działają w zupełnie innej skali czasu.
Przepaść wygląda przerażająco:
– Szybkość wprowadzenia produktu na rynek: chińscy rywale są w stanie przejść od koncepcji do konsumenta w zaledwie 18 miesięcy.
– Integracja technologii: Ci konkurenci są liderami w integracji oprogramowania i wysoce zautomatyzowanej produkcji.
– Utrata udziału w rynku: Obecność Hondy w Chinach maleje; Według raportów sprzedaż spadła o 24% w 2025 roku.
Dyrektor generalny Toshihiro Mibe podkreślił pilność restrukturyzacji Hondy. Po wizycie u chińskiego dostawcy Mibe niezwykle surowo ocenił obecną sytuację firmy:
„Nie mamy z tym szans.”
Powrót do modelu z lat 60. XX wieku
Aby wypełnić tę lukę, Honda odwraca skutki poważnej reorganizacji przeprowadzonej w 2020 roku. W erze pandemii firma scentralizowała swoje badania i rozwój, aby zwiększyć wydajność i zmniejszyć złożoność procesów. Wydaje się jednak, że ta sztywna konstrukcja stłumiła kreatywność potrzebną do konkurowania w epoce pojazdów elektrycznych.
Dzieląc inżynierów z powrotem do półniezależnego działu badawczo-rozwojowego, Honda wskrzesza filozofię, która zdefiniowała jej złoty wiek. W 1960 roku Honda utworzyła oddzielny dział badawczy, który umożliwił inżynierom eksperymentowanie bez ścisłej kontroli korporacyjnej. To właśnie ta autonomia doprowadziła do szeregu przełomów historycznych, m.in.
