Po latach agresywnego cięcia kosztów pod rządami byłego dyrektora generalnego Carlosa Tavaresa, gigant motoryzacyjny Stellantis obecnie agresywnie zwiększa liczbę pracowników. Firma zatrudniła ponad 10 000 pracowników na całym świecie, rewitalizując zakłady produkcyjne – zwłaszcza w Ameryce Północnej – które borykały się ze stagnacją. Stanowi to ostre odejście od strategii Tavaresa, która priorytetowo traktowała wydajność poprzez drastyczne cięcia, co skutkowało 50% spadkiem zysków, pogarszającą się jakością samochodów i powszechnym niezadowoleniem pracowników.
Zwróć się do Philosa
Zmiana kierunku zbiegła się w czasie z powołaniem Antonio Filosa na stanowisko dyrektora generalnego. Zamiast dalszej redukcji zatrudnienia, Stellantis aktywnie odbudowuje swoją siłę roboczą. Całkowite zatrudnienie wzrosło do prawie 259 000, przy czym znaczna część wzrostu pochodziła z Ameryki Północnej. Zmiana ta oznacza uznanie, że przedłużające się środki oszczędnościowe są niezrównoważone i szkodliwe dla długoterminowego wzrostu gospodarczego.
Inwestycja w działalność w USA
Stellantis przeznaczy 13 miliardów dolarów na swoją działalność w USA, włączając w to zatrudnienie 5000 pracowników w swoich fabrykach w ciągu najbliższych czterech lat. Chociaż Meksyk również odnotowuje znaczny wzrost zatrudnienia, wyraźna jest koncentracja na Ameryce Północnej. Centrum technologiczne w Auburn Hills, wcześniej opisywane jako słabo zaludnione, obecnie doświadcza zauważalnego wzrostu aktywności – parkingi się zapełniają, a biura tętnią nową energią.
Priorytet jakości i inżynierii
Kluczowym elementem tej strategii jest planowane zatrudnienie 2000 inżynierów w ciągu najbliższych dwóch lat. Celem jest wyeliminowanie długotrwałych problemów z jakością nękających takie marki jak Jeep i Dodge, usprawnienie rozwoju produktów i zmniejszenie odpływu klientów. To kluczowy krok, ponieważ jakość pojazdów stanowi główną słabość firmy Stellantis, kosztując ją udział w rynku i szkodząc reputacji marki.
Niepewność pozostaje
Pomimo tych pozytywnych zmian, Stellantis nadal stoi przed wyzwaniami. Wielkość sprzedaży i rentowność pozostają przedmiotem obaw, a przyszłość słabszych marek, takich jak Maserati i DS, pozostaje niepewna. Jednakże ponowny nacisk na inwestowanie w ludzi w połączeniu z chęcią oferowania produktów odpowiadających popytowi konsumentów (w tym powrót silników V8, które Tavares aktywnie wycofywał), sygnalizuje przejście w stronę zrównoważonego wzrostu.
Zmiana sytuacji Stellantis sugeruje, że długoterminowy sukces wymaga równowagi pomiędzy wydajnością a inwestycjami w kapitał ludzki. Ostatnie działania firmy świadczą o uznaniu, że cięcie kosztów kosztem jakości i morale pracowników jest strategią przegraną.
