Schermen. Veel van hen. Je gaat in deze EV veel tijd besteden aan het staren naar glas. Het is onvermijdelijk. De cabine is gebouwd rond digitale interactie, die nu vertrouwd aanvoelt, maar nog steeds dat lichte gevoel van kilheid met zich meebrengt dat je krijgt als alles virtueel is.
Er zijn fysieke knoppen. Ja.
Mercedes heeft er een paar bewaard voor de mensen die in paniek raken als het touchscreen hapert. Stop ze in de onderste spaak van dat stuur met platte onderkant. Twee wijzerplaten. Je draait ze om de chassisinstellingen en het vermogen van de aandrijflijn aan te passen zonder door de menu’s te hoeven bladeren. Tactiel. Bevredigend. Je voelt wat je verandert.
Kijk naar de middenconsole. Het gloeit. Naast de bekerhouders zitten twee draadloze oplaadpads. Schone integratie. De koolstofvezelbekleding voegt een beetje agressief randje toe aan wat anders een zeer steriele moderne lounge zou zijn. Je hebt ook drie specifieke knoppen op de stapel, speciaal voor tractiebeheer. Ze klikken. Dat is alles wat je nodig hebt.
De ventilatieopeningen? Circulaire. Gelegen aan de randen van het dashboard. Ze zien er vooral decoratief uit. Vooral als ze oplichten. Het is esthetisch theater, puur en simpel, maar het werkt.
Audio is belangrijk. Als je om muziek geeft, is het Burmester High-End-systeem in mijn hoofd niet optioneel. Dat moet zo zijn. Die speakers hebben een nette uitstraling, metalen ringen glinsteren in het donker. Ze verbergen zich niet alleen in de deurpanelen, ze vallen ook op.
Dan is er het dak. Een enorme glasplaat die helemaal doorloopt tot aan de achterruit. Je kunt het veranderen van helder naar ondoorzichtig. Optionele Sky Control-functie. Het voegt ook een cool lichtscherm toe aan de mix, waardoor de cabine op slechte dagen iets surrealistisch wordt. Of goede, als je van dat soort dingen houdt.
Ruimte is niet de kop, maar het is er wel. De zitplaatsen achterin zijn verrassend ruim. Mercedes beweert dat ze de Porsche Taycan hebben verslagen in de passagiersruimte. Een gewaagde claim ten opzichte van een benchmark. We zullen zien. Maar op papier geeft de vierdeursindeling je ademruimte die de meeste sportwagens ontkennen.
