Nog een elektrische Ford. Deze keer is het een busje.
We wisten al van de Bronco New Energy SUV. Dat beest arriveert waarschijnlijk eind dit jaar of in 2027. Maar daar houdt het papierwerk niet op.
Ford Transit City EV Australië goedkeuringsdocumenten zijn opgedoken. Ze laten zien dat een in China gebouwd elektrisch busje groen licht krijgt voor lokale verkoop. Hij is ontwikkeld in samenwerking met Jiangling Motors Corporation (JMC), de joint venture-partner van Ford. Als de timing stand houdt, zou je dit voertuig binnen een jaar op de Australische wegen kunnen zien.
Ford wil nog niet veel zeggen. Een woordvoerder vertelde CarExpert dat goedkeuringen van de overheid niet gelijk staan aan een bevestigde lancering. “We hebben op dit moment geen aankondigingen van nieuwe modellen.” Standaard bedrijfstaal, zeker. Maar waarom zou je de lichten verbergen als je ze niet aanzet?
Waarom importeert Ford een goedkopere Chinese elektrische bestelwagen?
Het simpele antwoord: prijs.
De bestaande E-Transit Custom in Australië begint bij $77.890 exclusief kosten voor onderweg. Dat is steil. De Transit City zou dat aanzienlijk kunnen ondermijnen.
In Groot-Brittannië begint de Transit City met korte wielbasis (SWB) voor £ 29.000 (ongeveer A $ 55.000). Vergelijk dat eens met de SWB E-Transit Custom daar, die £ 43.630 (ongeveer A $ 83.000) kost. De kloof is enorm.
Voor kleine bedrijven die een commerciële EV nodig hebben, is dat prijsverschil niet alleen maar leuk. Het is het verschil tussen ‘misschien’ en ‘klaar’.
Marketingdirecteur Ambrose Henderson van Ford Australia geeft toe dat China een ‘kostenvoordeel’ biedt. Maar hij waarschuwt ook dat het geen vrijbrief is. De Australische markt hanteert strikte veiligheidsnormen (ADR’s). Het gaat niet om het dumpen van producten; het gaat over het kiezen van winnaars. “We willen dat het in dat segment wint”, zegt hij.
Specificaties: Hoe verhoudt de Transit City zich tot de E-Transit Custom?
Verwacht niet dat de Transit City de huidige line-up zal overtreffen. Zowel qua prestaties als qua laadvermogen bevindt hij zich onder de Custom.
Belangrijkste verschillen in één oogopslag:
- Afmetingen: De 300S-variant is 4985 mm lang. De maat is 5050 mm. De Transit City is ook smaller (1885 mm versus 1999 mm). Hij is kleiner, strakker en gemakkelijker te parkeren.
- Laadvermogen: De Transit City biedt 1085 kg (tarragewicht 1915 kg, GVM 3000 kg). Sommige mondiale varianten bereiken 1275 kg. De Custom SWB weegt 1027 kg. Ongeveer gelijk, iets beter voor de stad.
- Batterij en bereik: Dit is de afweging. De Transit City maakt gebruik van een 56 kWh LFP-batterij (lithiumijzerfosfaat). De Custom maakt gebruik van een 71,45 kWh NMC-batterij.
- Vermogen: Voorwielaandrijving met een motor van 110 kW. Achterwielaandrijving Custom heeft 160 kW.
- Reikwijdte: De WLTP-rating ligt rond 254 km voor de stad. De Custom rijdt 340-346 km.
- Opladen: DC-snelladen piekt op 87 kW voor de stad. De Custom heeft een vermogen van 125 kW.
Dus waarom kopen?
Omdat je geen bereik van 350 km nodig hebt. Je rijdt 50 km per dag. Voor leveringen heb je een lading nodig. Je wilt minder uitgeven.
De LFP-batterijchemie is een pluspunt voor de lange levensduur, hoewel het kleinere pakket beperkt hoe ver je kunt gaan voordat je de stekker in het stopcontact steekt. Het is een stadsloper, geen snelwegtransporter.
Hoe ziet en voelt de Transit City EV eruit?
Hij is gebaseerd op de JMC Touring EV, maar heeft een Ford-gezicht. Unieke buitenpanelen zorgen ervoor dat het er niet uitziet als een generieke Chinese import. Schonere oppervlakken, nieuwe verlichting. Het lijkt op een Transit.
Binnenin is de technische upgrade merkbaar.
Een groter 12,0-inch touchscreen verankert het interieur en ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto.
De standaardset omvat een startknop, airconditioning, een achteruitrijcamera en een verwarmde stoel. Niet overdadig, maar bekwaam. De Europese E-Transit Custom voelt in vergelijking robuuster aan, maar de City streeft naar eenvoud.
Momenteel vermelden Australische documenten alleen de carrosserievorm L1H1. Korte wielbasis, normale hoogte. Er zijn nog geen hoge daken of cabinechassisopties vermeld. Als deze later arriveren, zou Ford zijn commerciële EV-aanbod kunnen uitbreiden.
Zal Ford meer Chinese EV’s naar Australië brengen?
De Bronco New Energy wordt al verwacht. De Transit City zit nu in de pijplijn. Er doen geruchten de ronde over de Equator Sport (in wezen een territorium) op de markt voor rechtsgestuurde auto’s.
Ford heeft een wereldwijd portfolio. Het heeft keuzes.
“Het is niet zo eenvoudig als ik denk dat veel mensen zouden hopen”, merkt Henderson op. Importeren is niet zomaar een logo op een auto plakken. Het is een specifieke investering. De regelgevingshindernissen zijn hoog.
De strategie lijkt duidelijk: breng producten binnen waar het merk sterk is, waar de prijs zinvol is en waar lokale klanten deze daadwerkelijk nodig hebben.
De Transit City past in die niche. Het is betaalbaar. Het is praktisch. Het is elektrisch.
Ford schreeuwt er niet over. Dat doen ze zelden totdat de inkt droog is. Maar het papierwerk is openbaar. De auto komt eraan.
Of het nu dit jaar of volgend jaar arriveert, één ding is zeker. De prijzenoorlog voor Australische elektrische bestelwagens is zojuist interessanter geworden.
