Waarschijnlijk heb je er vandaag op gereden. Als je met het openbaar vervoer door New York, Chicago of San Francisco navigeert, heb je waarschijnlijk zonder het te weten in een hybride dieselbus gezeten. De technologie is er al. Het is geen concept. Het is het werkpaard van zwaar transport.
Waarom dieselen? Koppel. Enorm koppel bij lage toerentallen. Zware voertuigen moeten gewicht vervoeren. Veel ervan. Bussen en grote vrachtwagens maken zich geen zorgen over nul tot zestig keer. Ze vinden het belangrijk om duizenden kilo’s staal en passagiers van punt A naar punt B te verplaatsen.
Maar de motor werkt niet altijd alleen. Deze bussen maken gebruik van hybride systemen. Parallel of serie. Het doel is hetzelfde. Help de diesel. Verminder de spanning.
Hoe hybrides uit de serie San Francisco-bussen aandrijven
San Francisco kwam vroeg in actie. Het hybride bussysteem debuteerde in april 2007. Er werd gekozen voor een seriehybride opstelling.
Hier is de uitsplitsing. De dieselmotor drijft de wielen niet rechtstreeks aan. Het draait een generator. Die generator maakt elektriciteit. De elektriciteit drijft elektrische aandrijfmotoren aan. Deze motoren drijven de bus aan.
Het is een keten van energieconversie. Dieselbrandstof wordt mechanische rotatie. Dat wordt elektriciteit. Dat wordt beweging. De wielen worden aangedreven door elektronen, niet door zuigers.
Parallelle hybriden in King County, Seattle
De King County Metro Transit in Seattle sloeg een ander pad in. Hun bussen rijden op een parallel hybride systeem.
De aandrijflijn combineert bronnen op basis van snelheid. Lage snelheden? Meestal elektrisch. Het is stil. Het is schoon. Middelmatige snelheden? Een mix. De diesel schiet te hulp. Hoge snelheden? Meestal diesel. De elektromotor neemt een achterbank in.
Deze aanpak bootst na hoe traditioneel autorijden aanvoelt. U krijgt elektrische ondersteuning wanneer u die het meest nodig heeft: stop-en-go-verkeer. Maar de diesel kan het zware werk op snelwegsnelheden aan.
De brandstofwiskunde en het kostenprobleem
Het verkooppraatje is eenvoudig. Lagere uitstoot. Betere brandstofefficiëntie.
In Seattle rapporteerde King County cijfers uit de echte wereld. De hybride bussen haalden gemiddeld meer dan 1,7 km/l. Vergelijk dat eens met de conventionele dieselbussen in dezelfde vloot. Ze halen 2,6 mpg (1,1 km/l).
Dat is een aanzienlijke sprong. Bijna een verdubbeling van de actieradius met een tank brandstof.
Maar er is een addertje onder het gras. Prijs.
Deze bussen kosten honderdduizenden dollars meer dan standaardmodellen. De initiële investering is steil. Transitbureaus werken met krappe budgetten. Ze moeten elke dollar rechtvaardigen.
Kloppen de cijfers eigenlijk?
Het is ingewikkeld. Sommigen beweren dat de extra kosten nooit worden terugverdiend.
Rapporten uit Seattle suggereren dat de hybrides hun beoogde doelstellingen op het gebied van brandstofverbruik niet hebben gehaald. In sommige gevallen presteerden ze slechter dan standaard dieselbussen. De variabelen zijn complex. Verkeerspatronen. Gedrag van de bestuurder. Routetopografie. Verslechtering van de batterij.
Het weerspiegelt het debat over dieselhybride auto’s. De kosten vooraf zijn hoog. Kunt u werkelijk beweren dat de brandstofbesparing de aankoopprijs gedurende de levensduur van het voertuig compenseert?
De gegevens zijn rommelig. De werkelijkheid is vaak anders dan de brochure.
We zullen hierna naar conceptauto’s kijken. Maar op dit moment is de dieselhybride in jouw stad. Het is alleen de vraag of de wiskunde zinvol is voor het bureau dat het beheert.
