De Meteor Custom Deluxe Convertible Coupé uit 1951 was de meest geavanceerde versie van het volledig opnieuw ontworpen chassis van Ford. Dit was het vlaggenschipproduct van de hitgeneratie uit 1949. Maar zelfs met deze verbetering vertelt de verkoopgrafiek een ander verhaal.
De Meteor is in feite het antwoord van Ford op de spirituele voorganger van de Canadese binnenlandse Mustang. Dit is de “Canadese” versie van het Ford-naamplaatje, afgestemd op de noordelijke wegen en smaken. De lancering in 1949 was een groot succes. R. Perry Zavitz vermeldt in Canadian Cars 1946-1984 dat 23.037 auto’s tijdens de eerste verlengde verkoopperiode van de lopende band rolden.
Toen kwam het model uit 1950. Dingen keken omhoog. Het productievolume steeg tot 26.075 eenheden. Dit was genoeg om de 4e plaats in de Canadese verkoop veilig te stellen. Een sterke prestatie voor een niche-import-ster die een binnenlandse ster is geworden.
In 1951 vond echter een drastische verandering plaats.
De productie van 1951 daalde tot 23.138 eenheden. De winsten van vorig jaar zijn verdwenen. In het geval van de Ford Meteor uit 1951 betekende dit een plotselinge en korte daling in populariteit. Waarom stopte het momentum? Kwam dit door de krimp van de economie? Of zijn kopers gewoon moe geworden van hetzelfde lichaamstype?
De gegevens vertellen ons niets. We weten dat de Meteor uit 1951 nog steeds stijlvol en een krachtige machine was. Het verplaatste de naalden echter niet helemaal zoals zijn voorgangers. Een vreemde pauze in de vroege geschiedenis van Meteor.
Ford Fairlane-evolutie uit 1951
Als we nu naar het model uit 1951 kijken, lijkt het tegenstrijdig. Het is stijlvol. De lijnen zijn erg mooi. Hoewel dit een jaar is van grote mechanische en cosmetische veranderingen, zien velen dit over het hoofd omdat het exterieur nog steeds relatief conservatief is.
Het voorpaginanieuws kwam aan het eind van het jaar. Ford Motor Company was de eerste die een automatische transmissie aanbood. Het was geen koppelomvormer zoals we die nu kennen. Het was een optionele eenheid met 3 snelheden. Dit was een grote deal voor bestuurders die het koppelingspedaal voor altijd willen laten staan.
Ook de keuze aan carrosseriemodellen is toegenomen. De collectie omvat een 2-deurs hardtop. Dit voegt een sportievere, pilaarloze esthetiek toe die fans zal aanspreken die iets scherpers willen dan een standaard sedan of cabriolet.
Binnenin heeft de cockpit een nieuw uiterlijk gekregen. Het dashboard is opnieuw ontworpen. Het stuur heeft een nieuwe look. Sleutelstart is nu standaard, en de oude trekknop en duwstart voelden meer als een autoalarm dan als een nuttige functie.
De achterkant van de auto heeft subtiele maar ingenieuze veranderingen ondergaan. Ford verving het buitenste scharnier van de achterklep door een contragewichtsysteem. Dit verbergt de hardware, maakt de visuele contouren van de achterkant glad en beschermt de scharnieren tegen straatvuil en roest.
De Ford Meteor uit 1951 werd sterk beïnvloed door zijn Amerikaanse neef en deelde motor- en chassisverbeteringen met de standaard Ford uit 1951, maar was meer dan alleen een gefacelifte sedan. De Meteor introduceert specifieke ontwerpkenmerken die hem onderscheiden, met name het nieuwe voorpaneel.
Opvallend horizontaal lusrooster
De meest voor de hand liggende verandering is dat de vorige grille opnieuw is ontworpen. De modellen uit 1949 en 1950 gebruikten een grillestijl die was geleend van Mercury, die werd gedaan om te voldoen aan de behoeften van Canadese Lincoln-Mercury-dealers die een familiaal gevoel voor het merk wilden.
In 1951 veranderden de zaken. De nieuwe grille heeft een uniek horizontaal ringontwerp. Het lijkt in niets op eerdere grills in Mercury-stijl. Dit was een unieke identificatie voor de Meteor en markeerde een verandering in de manier waarop de auto op de markt werd geïntroduceerd.
Herziene afwerking en branding
Naast de grill is ook de buitenbekleding vernieuwd. Deze veranderingen zijn niet alleen cosmetisch. Ze versterkten de identiteit van de auto door middel van branding. Het Meteor-vierpuntige sterlogo wordt op grotere schaal op het hele voertuig gebruikt. Het is ingebouwd in de bekleding, in plaats van een bijzaak, en is overal in de auto te vinden.
De Meteor uit 1951 onderscheidde zich van zijn op Mercury geïnspireerde voorganger door een unieke beeldtaal te creëren met een opvallende grille en een vierpuntig sterembleem.
De update maakt deel uit van een bredere strategie om de Meteor te onderscheiden van standaard Ford-modellen, ondanks de gedeelde mechanische onderbouwing.
De stille veerkracht van Mercury Meteor
De verkopen zijn weliswaar gedaald, maar de Mercury Meteor staat nog steeds op de vierde plaats. Waarom? Misschien speelden kopers het lange spel, wachtend tot het herontwerp uit 1952 in de showrooms arriveerde. Het werkte. Kopers hebben 24.246 van de modellen uit 1952 opgeruimd. Het momentum hield daar niet op. In 1953 werden nog eens 37.073 exemplaren verkocht.
Het uit Ford afkomstige Meteor bleef de Meteor rollen tot 1961. Deze auto is niet de meest flitsende speler, maar heeft wel zijn eigen charme. Consistentie is van cruciaal belang bij de strijd om schapruimte.
Pas in 1950 werd er een cabriolet aan de Meteor toegevoegd. Deze Sportsman Green ragtop uit 1951 is van Ruben Wacker uit Sacramento, Californië.
Onder de motorkap ligt een 100 pk sterke L-head V-8-motor. Hij heeft de aluminium koppen en inlaatspruitstukken die typisch zijn voor Canadese V-8’s. Volgens een bron verschenen er in het modeljaar 1950 gietijzeren koppen.
De auto beschikt over een overdrive en een radio. De verwarming “Magic Air” vergroot uw mogelijkheden nog verder.
