Osobom urodzonym po 1960 r. pomysł, że twardy dach można uznać za egzotyczny, może wydawać się absurdalny. Dziś stały się one normą. Ale na początku lat pięćdziesiątych było inaczej. General Motors był pionierem koncepcji bez słupków w 1949 roku, wprowadzając trzy niewielkie modele „kabrioletów z twardym dachem”. Rzadko zdarza się znaleźć dach, który płynnie i płynnie przechodzi od przedniej szyby do tylnego zwisu. To bardzo innowacyjne. To bardzo ekscytujące.
Projektanci produktów GM preferują brzmiące, egzotyczne nazwy. Buick wziął nazwę Riviera od wybrzeży Francji i Włoch. Cadillac pożyczył Coupe de Ville od francuskiego szlachcica. Oldsmobile zachował prostotę, używając nazwy Holiday, ale mimo to podbił powojenny rynek.
Rok modelowy 1949 był pierwszą powojenną zmianą stylizacji GM. Nadwozia A i B poddano tej samej obróbce, aby naśladować smukłe linie nowego nadwozia Cadillaca C z 1948 r. i Oldsmobile 98. Chevrolet i Pontiac wykonali najlepszą pracę stylistyczną. Odzwierciedlają to również nasze dane sprzedażowe. Rekordy produkcji zostały pobite w 1949 r., a jeszcze wyższe w 1950 r., w dużej mierze dzięki wprowadzeniu twardego dachu.
Chevrolet oferował tylko jeden twardy dach bez słupków: Styleline Deluxe Bel Air. Pontiac dał z siebie wszystko. Istnieją co najmniej cztery warianty Pontiac Catalina Hardtop z lat 1950–1952. Nazwa pochodzi od wyspy Catalina, romantycznego miejsca położonego zaledwie 42 km od wybrzeży południowej Kalifornii. Nazwa Bel Air odnosi się do obszaru położonego nieco w głębi lądu od Beverly Hills.
Zmiany dotyczyły wyboru wnętrza i silnika. Poziomy wyposażenia Luxury i Premium oferowały kombinację silników sześcio- i ośmiocylindrowych. Wszyscy należeli do rodziny Masterów. Były to ściśle wybrane modele. Pontiac miał także serie Streamliner Six i Eight. Należą do nich szybkie sedany i, co zaskakujące, kombi.
Zbudowano tylko jedną Catalinę z 1949 roku. To jest samochód pokazowy. Ale pokazuje linię produkcyjną dachu. Prosto owinięta, trzyczęściowa tylna szyba zapewniała wspaniałe widoki przez wiele lat.
Większość projektów z serii 1949 pochodzi z okresu przedwojennego. Zasadniczo jest to wysiłek projektowy podobny do Chevroleta. Ale to wystarczyło do 1952 roku. Wszystko, co wydarzyło się w ciągu ostatnich trzech lat, było zmianą ewolucyjną.
Ewolucja twardego dachu Pontiaca
Podstawowa technologia pozostała praktycznie niezmieniona. Rama i skrzynia biegów pozostają takie same. Zmieniło się to, że linie nadwozia stały się cieńsze. W centrum uwagi nadal pozostawała konstrukcja bez filarów. Zapewniało niezakłócony widok z obu stron samochodu. Łatwiej było wejść i wyjść. Wyeliminowanie słupka B miało praktyczną zaletę w postaci poszerzenia otworu drzwi.
Dla kupujących na początku lat pięćdziesiątych było to coś więcej niż tylko kwestia stylu. To była kwestia statusu. Samochód, który wygląda jak kabriolet, ale ma twardy dach, robi wrażenie. Symbolizuje dobrobyt i nowoczesność. Wykorzystał to Pontiac Catalina. Nie jest to jedyny dostępny dach typu hardtop, ale jest jednym z najbardziej znanych.
Sześciocylindrowy silnik zapewnia wystarczającą moc do codziennej jazdy. Wariant silnika ośmiocylindrowego oferuje większą moc. Obydwa mają ten sam podstawowy układ napędowy i zawieszenie. Niezawodność jest całkiem niezła. Konserwacja jest bardzo prosta. Jak na dzisiejsze standardy nie jest to samochód wyczynowy. Był to pojazd do codziennego użytku z charakterem.
Zareagował także rynek. Sprzedaż w pierwszym kwartale utrzymywała się na wysokim poziomie
Rozwój projektu i kosztów luksusowych modeli
Zmiany zewnętrzne Pontiaca Cataliny w latach 1950–1952 były subtelne, ale wyjątkowe. Przód otrzymał bardziej agresywną konstrukcję osłony chłodnicy. Tradycyjne poziome paski i głęboki emblemat w kształcie litery V pozostają niezmienione, co nadaje samochodowi ostry i charakterystyczny wygląd. Paski ozdobne „Silver Streak” na masce i bagażniku pozostały standardem. Stanowią integralną część designu od lat trzydziestych XX wieku.
Ozdoba maski również pozostała praktycznie niezmieniona. Figurka wodza Pontiaca była wysoka i poważna. Po włączeniu reflektorów postać z brązu została oświetlona. W tamtych czasach była to zabawna cecha.
Pontiac używał również fantazyjnych nazw marketingowych dla swoich funkcji. W kabinie zastosowano system „Vision-Aire”, zapewniany przez dużą przednią szybę. Był lekko zakrzywiony, ale nadal podzielony na środku. Ta funkcja została nazwana „Safe-T-View”. Kufer nazwano „Carry-More”. Drzwi stały się „Easy-Access” (łatwo dostępne).
Również na desce rozdzielczej znajduje się rozrusznik sterowany palcem. Układ kierowniczy nazwano „Tru-Arc Safety Steering”. Był wolniejszy niż poprzedni, ale nazwa brzmiała wiarygodnie.
Pod nadwoziem: podwozie i moc
Główna aktualizacja mechaniczna Pontiaca miała miejsce w 1949 roku. Wszystkie modele jeździły teraz ze standardowym 120-calowym rozstawem osi. Wcześniej oferowany był w rozmiarach 119 i 122 cali. Rama z członem X ma cieńsze podłużnice kanałowe. Wszędzie zaczęto stosować amortyzatory teleskopowe. Pontiac nazwał ten system „Travelux Ride”.
Silniki pozostały tradycyjne. Sześcio- i ośmiocylindrowe silniki rzędowe z zaworami górnymi (głowica w kształcie litery L) pracowały płynnie i niezawodnie.
Władza w 1950 r.
* 6-cylindrowy: 90 KM
* 8-cylindrowy: 108 KM
Władza w 1951
* 6-cylindrowy: 96 KM (+6)
* 8-cylindrowy: 116 KM (+8)
Władza w 1952
* 6-cylindrowy: 100 KM
* 8-cylindrowy: 118 KM
Opcjonalna głowica cylindrów o wysokim stopniu sprężania dodała 4 KM. Wymagało to użycia paliwa premium. Kiedy w 1952 roku zamówiono tę opcję, moc ośmiocylindrowego silnika osiągnęła 122 KM.
Wybór skrzyni biegów i modyfikacje nadwozia
Przełomem była automatyczna skrzynia biegów Hydra-Matic. Pontiac zaoferował go w 1948 roku za 185 dolarów. W 1949 roku cena spadła do 159 dolarów. Na początku lat pięćdziesiątych 78% wszystkich wyprodukowanych produktów było wyposażonych w tę przekładnię. To znacznie zwiększyło sprzedaż.
Inne typy budowy ciała traciły na popularności. Coupe typu fastback wychodziły z mody. W 1952 roku Pontiac zaprzestał produkcji serii Streamliner i dodał kombi do serii Chieftain.
Sytuacja z Cataliną była inna. Sprzedaż coupe z twardym dachem była wysoka od początku i tylko rosła. Kosztują niecałe 100 dolarów mniej niż prawdziwy kabriolet. Nie zmartwiło to kupujących.
Chociaż dane produkcyjne nie są podzielone według typu nadwozia, wiemy, że dwie trzecie wszystkich wyprodukowanych Catalin było wyposażonych w silniki ośmiocylindrowe. Kupujący chcieli władzy. Chcieli luksusu. Dostali oba.
Wskazówki dotyczące projektowania wnętrz i pozycjonowanie na rynku
Wczesne coupe GM ze słupkiem C były dobrze wyposażone. Wentylacja i skórzana tapicerka były standardem. Poziomy pasek na podsufitce podkreślił szew podsufitki, tworząc wrażenie „cabrioletu”. Pomysł ten propagował Harley Earl, główny projektant GM. Jego celem było stworzenie wrażenia otwartej przestrzeni bez dachu.
Pierwsza Catalina oznaczała zmianę strategii. Pontiac nie był już „super-Chevroletem”. Wypracowała sobie własną, luksusową tożsamość. Strategia ta okazała się opłacalna. Coupe bez słupka C i automatycznych skrzyń biegów zwracały się same.
Charakterystyka Pontiaca Cataliny 1950–1952
Pełna specyfikacja znajduje się na następnej stronie.
Więcej informacji o samochodach znajdziesz na:
-
klasyczne samochody
-
samochody typu muscle car
-
samochody sportowe
-
Przewodnik konsumencki: Znalezienie nowego samochodu
-
Przewodnik konsumencki: Znajdowanie używanych samochodów
Dane techniczne Pontiaca Cataliny 1950–1952
Pontiac nie wynalazł koła na nowo w modelu 1950 1951 1952 Pontiac Catalina. Został stworzony z myślą o luksusie. Sama nazwa brzmi egzotycznie, niemal europejsko, ale doskonale wpisuje się w koncepcję. A co z silnikiem pod maską? Jest to standardowy produkt Pontiaca. Wykorzystali istniejące silniki. Nie ma tu mowy o rozwoju indywidualnym. Wypróbowany i prawdziwy silnik rzędowy został dostrojony z myślą o komforcie, a nie o dominacji na torze.
Podstawowa moc pochodzi z sześciozaworowego silnika rzędowego z głowicą górnozaworową (głowicą w kształcie litery L). Miał przemieszczenie 239,2 cala sześciennego, a jego średnica i skok wynosiły 3,56 x 4,00 cala. Moc była umiarkowana.
- 1950: 90 koni mechanicznych
- 1951: 96–100 KM
- 1952: 100–102 KM
Aby uzyskać większą moc, można wybrać silnik V8 z zaworami górnymi (głowica w kształcie litery L). Pojemność skokowa wzrosła do 268,4 cali sześciennych. Otwór i skok zmieniły się nieznacznie na 3,38 x 3,75 cala. Po raz kolejny liczby te szybko rosną.
- 1950: 108 koni mechanicznych
- 1951: 116–120 KM
- 1952: 118–122 KM
Moc przenoszona jest na drogę za pośrednictwem trzybiegowej manualnej skrzyni biegów. To był standard. Ale gdybyś miał pieniądze, mógłbyś zamówić czterobiegową automatyczną skrzynię biegów Hydra-Matic. To był wybór opcjonalny. Luksusowy detal dla cruisera premium.
Podwozie i dynamika
Komfort jazdy jest ważniejszy niż czas okrążenia. Pontiac to rozumie. W przednim zawieszeniu zastosowano górne i dolne wahacze ze zintegrowanymi sprężynami śrubowymi. Było to rozwiązanie zaawansowane jak na tamte czasy. Utrzymuje koła w żądanej pozycji, nie utrudniając jazdy.
Uproszczono także tylne zawieszenie. Sztywna oś ze sprężyną półeliptyczną. Tradycyjnie. Niezawodny. Dobrze wytrzymuje ciężar samochodu.
Hamulce na wszystkich czterech kołach są typu bębnowego. Nie ma jeszcze hamulców tarczowych. Nie w tej klasie. Zatrzymaj się, kiedy tego potrzebujesz.
Rozstaw osi wynosi dokładnie 120,0 cali. To nie jest limuzyna. Ale jest wystarczająco długi, żeby się rozciągnąć.
Waga waha się od 3469 do 3573 funtów. Jest za ciężki na samochód sportowy. Łatwe dla sedana. Równowaga przechyla się w stronę komfortu.
Dane dotyczące prędkości odzwierciedlają tę rzeczywistość. Prędkość maksymalna wynosi 80–95 mil na godzinę. Jak na dzisiejsze standardy, nie jest to szybkie. Nawet jak na standardy z lat 60. XX wieku nie jest to szybkie. Ale to wystarczy.
Przyspieszenie od 0 do 60 mil na godzinę zajmuje od 13 do 15,5 sekundy. To spokojne tempo. Nie jeździłeś Cataliną. Podobała ci się ta podróż.
Dlaczego to jest ważne?
1950 1951 1952 Pontiac Catalina nie został zaprojektowany do wygrywania wyścigów. Wszystko po to, aby stylowo dotrzeć we właściwe miejsce. Wybór silnika odzwierciedlał strategię Pontiaca. Weź to, co działa. Proszę rozwinąć ten punkt. Samochód sprzedawany był jako produkt luksusowy.
Kluczową rolę odegrała automatyczna skrzynia biegów Hydra-Matic.
